Νάντια (Από το «Πρωινό Ιντερσίτυ»)

Παραλία, στην πόλη του βορρά: οι καφέδες –αυτοί που χτυπιόνταν με το κουταλάκι επί δεκάλεπτο, να γίνουν κρέμα πριν δεχτούν το νερό– μοσχομύριζαν στις σάλες, κάτω από φώτα διαθλασμένα στη βροχή.

Όταν έβρεχε.

Γιατί όταν δεν έβρεχε, καφέδες και πελάτες, με τα κουταλάκια στα χέρια, μεταφέρονταν στο πεζοδρόμιο. Κι όταν ο καιρός γλύκαινε, ο ζεστός καφές έδινε τη θέση του στο φραπέ και τα κουταλάκια στα καλαμάκια.

Που εκείνα τα χρόνια δεν λύγιζαν από τη μια τους άκρη.

Τίποτα δεν λύγιζε εκείνα τα χρόνια. Ούτε η Νάντια, στα είκοσι, όρθια πλάι στη θάλασσα με τον αέρα να θαμπώνει τη μορφή της, να την ενσωματώνει στο φως. Ήταν ένα πλάσμα όλο ίνες, που έφερνε στο νου τραγούδια για ταξίδια κόντρα στον άνεμο.

Εκτός από το νου του ποιητή. Εκεί έφερνε τη γοργόνα. Του παραμυθιού. Με τα ψεύτικα πόδια, που πονούσαν πολύ σε κάθε βήμα. Που τα φόρεσε για να συναντήσει το πριγκιπόπουλο κι έκρυβε το μυστικό της με το γέλιο. Ένα γέλιο ανάλαφρο μέταλλο, τυλιγμένο στην πάχνη του πρωινού ή απόμακρο, απλωμένο ψηλά πάνω από την πόλη και την παραλία.

Όσο για το πριγκιπόπουλο, δεν ήταν βέβαια ο ποιητής –ποτέ δεν γίνεται έτσι. Ήταν ο δραστήριος φοιτητής που σκάρωνε δεκάδες μέτρα πανό και μετρούσε κάλπες με ψήφους. Που πέρασε, στα τέσσερα χρόνια των σπουδών, από όλες τις βαθμίδες της μεγαλύτερης, τότε, νεολαίας. Που ήταν ευφυολόγος κι ευφραδής. Που έφτιαχνε πλάνα και προγράμματα για τον καινούργιο κόσμο. Το πριγκιπόπουλο το έλεγαν Μηλόπουλο και κοιμόταν κάθε βράδυ με τη Νάντια.

Επί τέσσερα χρόνια ο ποιητής –που τότε ακόμα δεν ήταν ποιητής– άκουγε τα λόγια του Μηλόπουλου. Λόγια ανεξάντλητα, διανθισμένα με στίχους, τσιτάτα κι ανέκδοτα. Λόγια που εκτοξεύονταν κυρίως επάνω στη Νάντια, κι ο ποιητής τα έξυνε διαρκώς από την εικόνα της, για να την αφήσει και πάλι καθαρή, την ώρα που εκείνη πήγαινε για ύπνο.

Με τον Μηλόπουλο.

Ώσπου μια νύχτα την είδε να λάμπει παράξενα κι ένιωσε ακόμα μεγαλύτερο πόνο. Γιατί δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί έλαμπε, κι αυτό ήταν πιο οδυνηρό κι από τον Μηλόπουλο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από την Εστία

(Το εικαστικό είναι Enki Bilal)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s