Αθώα διαφθορά (Από το «Μαχαίρι στην μπότα»)

…Στην εποχή μας οι μάζες νιώθουν ότι ανεβαίνουν εύκολα, χωρίς να έχει αντίκρισμα σε ανθρωπιά αυτή η κάλπικη επιταγή. Όταν το κατορθώνουν λοιπόν νομίζουν ότι έχουν κάνει κάτι πολύ σπουδαίο. Αν μάλιστα είναι και φτωχοί στο ξεκίνημά τους, ή μέτριοι στο μυαλό και βασανίζονται για να πάρουν ένα πτυχίο, ή εργαζόμενοι φοιτητές, αντί να αποχτήσουν συνείδηση της αξίας των αγώνων τους, αποχτούν ψευδή συνείδηση της αξίας του εαυτού τους. Είναι οι μοναχικοί ήρωες μπροστά στον καθρέφτη. Καμιά ευθύνη, καμιά ελευθερία, καμιά αίσθηση του άλλου. Στο μοναχικό αγώνα έξω από την κοινότητα η αίσθηση του άλλου έχει χαθεί. Θάβουν τα συμπλέγματα και τις ενοχές τους και δεν παραδέχονται την πιο απλή αλήθεια: Ότι στην ίδια θέση με αυτούς βρίσκονται χιλιάδες άλλοι, ότι χρειάζεται εντιμότητα για να συνυπάρξεις κι ότι η εντιμότητα καλλιεργείται στα μικρά και καθημερινά, στο σπίτι, στο ζευγάρι, στις σχέσεις με τα παιδιά, τους φίλους, το συνάδερφο.

Στα χρόνια της παρακμής όλοι αυτοί έγιναν οι μεγάλοι καταναλωτές, η κινητήρια δύναμη της παραοικονομίας μας. Ντύθηκαν με τα προϊόντα της τηλεόρασης, αυτοκίνητα, τριώροφες μεζονέτες, ρούχα και φερσίματα των σταρ, κι έγιναν αστείες μαριονέτες, που επιβάλλουν την ασυνείδητη, αθώα διαφθορά τους παντού, με σοβαρότητα, αυτοπεποίθηση και αφέλεια που σκοτώνει, πολλές φορές κυριολεκτικά: οδηγούν άσχετα, μπαζώνουν τα ρέματα μιας πόλης ξένης, καίνε τα δάση μιας επαρχίας ξένης. Ερωτεύονται και κάνουν παιδιά στην τύχη, ψηφίζουν, ζουν και πεθαίνουν στην τύχη. Οι μεγάλοι, η εξουσία, θα έτριβαν τα χέρια τους στην αρχή, αλλά μετά θα ψιλοφοβήθηκαν: αυτά τα απρόβλεπτα πλάσματα μπορεί να γίνονταν μπούμερανγκ, να μας κατέστρεφαν όλους.

Το Μαχαίρι στην μπότα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Οδυσσέας το 1997. Ως τρόπος γραφής δεν με αντιπροσωπεύει πια, αλλά ως περιεχόμενο ..δυστυχώς αποδεικνύει μαζί με τα αδερφάκια του (τα άλλα μου βιβλία) γιατί δεν μπορώ να …»πετύχω»  ως συγγραφέας: είμαι μπροστά από την εποχή μου, γαμώτο!!

υ.γ.: Κανείς δεν είναι μπροστά από την εποχή του -γιατί πώς τα σκέφτεται αυτά; Η εποχή τού τα δίνει. Απλώς, οι άλλοι μένουν πίσω!

υγ2: Χιούμορ κάνω εννοείται!

Η φωτό από παλιότερη installation του Αλέξανδρου Βασμουλάκη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s