Μήνας: Νοέμβριος 2009

Η μοναξιά της Ουλούλ (από το «Μαχαίρι στην μπότα»)

lulu6

Ουλούλ είναι το Λουλού ανάποδα.  Μικρή μου την αγόραζε κάθε βδομάδα ο πατέρας –Αφροδιτάκι, τρέχα, η καινούργια Λουλού. Λεμονάδες από παγοκρύσταλλα κρεμασμένα στη στέγη έπαιζαν μια μελωδία σαν κινέζικα καμπανάκια, και οι νύχτες του Χάλοουην λαμπύριζαν από τις φωτισμένες κολοκύθες και αντηχούσαν από τους χορούς των μαγισσών.  Όλα είχαν τη μόνιμη μελαγχολία του άφατου, που μέσα της άρχιζε και τέλειωνε ο κόσμος των παιδιών.

Σ΄ένα χριστουγεννιάτικο τεύχος η Λουλού λέει μια ιστορία στον Άλβιν. Η Ουλούλ είναι μια μικρή Εσκιμώα, που ζει μόνη της στο Βόρειο Πόλο. Ανεβαίνει στη στέγη του ιγκλού της και κοιτάζει από μακριά το αγόρι που μένει πέρα, στο άλλο ιγκλού, και δεν την αγαπά ούτε την υπολογίζει. Την εκτίμησε μόνο λιγάκι, όταν εκείνη έδειξε, στα ψέματα, ότι είναι κατώτερη απ’ αυτόν. Η αγάπη είναι ακόμα ή εξουσία ή υποταγή, κι όσο είμαστε σ’ αυτό τον παρονομαστή τίποτα δεν γίνεται.  Η εξουσία παίρνει βέβαια κατά καιρούς διάφορες μορφές, αλλά στα χρόνια μας μεταλλάσσεται σ΄ένα ύπουλο θέαμα, όπου τα γεγονότα της ζωής μας είναι εικονικά, όπως και τα συναισθήματα, κι έχουμε μετακινηθεί σ΄ένα επίπεδο λόγου αφασιακού. Η Ουλούλ κοιτάζει από το ιγκλού της το χιόνι. Όλη η ζωή μας έγινε μια πολιτεία βυθισμένη στο άσπρο χιόνι.

lulu3

Στη φωτογραφία κάτω: η σπουδαία (και άγνωστη σε μας) κυρία Marjorie Henderson Buell (1904-1993), η Marge, όπως υπέγραφε, a pioneering female cartoonist σύμφωνα με το βιογραφικό της. Όπως καταλάβατε, η δημιουργός του κόσμου της Μικρής Λουλούς.

lulumar