Ιάσονας (από τους «Εθελοντές»)

akth1 

Ο Ιάσονας μόλις που πρόλαβε να αντιληφθεί ότι αυτό που γυάλιζε στο φεγγαρόφωτο, στην άκρη του υψωμένου χεριού, δεν ήταν ψάρι. Mε μια απότομη κίνηση το μαχαίρι βρήκε την καρωτίδα. Ο Ιάσονας σωριάστηκε άψυχος ανάμεσα στα βράχια, κοντά στο σημείο όπου έσκαγε η θάλασσα.

Λίγο μετά το ξημέρωμα, το νησί δεν είχε ακόμα αναδυθεί από την πρωινή του πάχνη. Στην άκρη της μικρής παραλίας, γονατιστός και ντυμένος τη μαύρη εφαρμοστή στολή του δύτη, ο Άλεξ κοίταζε το κουφάρι μπροστά του. Το αίμα είχε τρέξει στην άμμο, κι όπως ο Ιάσονας είχε κουλουριαστεί ελαφρά έμοιαζε πιο μικρόσωμος από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα. Ο Άλεξ τον χάιδεψε. Ήταν περήφανο ζώο ο Ιάσονας, σαν όλους του είδους του: μια φώκια-καλόγερος, μια μεσογειακή monachus.

Το μαχαίρι στο χέρι του Άλεξ ήταν λαμπερό, πλυμένο από το νερό.

Και κοφτερό, δεν υπήρχε αμφιβολία.

Και αναγνωρίσιμο. Ούτε γι’ αυτό υπήρχε αμφιβολία.

Αρκετή ώρα μετά σηκώθηκε και σκαρφάλωσε αποφασιστικά στο βράχο πάνω από τη σπηλιά του Ιάσονα. Στάθηκε όρθιος, σήκωσε το χέρι του και το τίναξε με δύναμη, πετώντας το μαχαίρι μακριά. Στη στιγμή το κατάπιε η θάλασσα, που με το κύμα της θα το παράσερνε μακριά από την ακτή.

 

(Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα )

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s