Η αξία της μόρφωσης (από το Πρωινό Ιντερσίτυ)

mattotti_141

Το επόμενο βράδυ, μετά το σχολείο, η ομάδα πήγε για «έρευνα» και στο φαστφούντ. Ήταν ασφυκτικά γεμάτο κι η Νάντια είχε την ίδια αίσθηση συγκροτημένης κοινωνίας, όπως στην αγορά. Μόνο που εδώ, αντίθετα από ό,τι εκεί, αμέσως διαισθάνθηκε το πλούσιο φάσμα συναισθημάτων, αυτό που χαρακτήριζε τον κόσμο ανάμεσα στο ποτάμι και τις γραμμές. Και που εδώ εκδηλωνόταν με ποικίλους τρόπους: με τις ματιές και τις εκφράσεις, με τις αμφιέσεις, με λεπτομέρειες των κινήσεων, με το χιούμορ.

Μόνο στη γλώσσα, όποτε δεν συνδυαζόταν με τα παραπάνω, το φάσμα αυτό της φάνηκε φτωχά διατυπωμένο: ήταν αδούλευτη γλώσσα, μια αυθαίρετη υπόκρουση. Το πολύ να άγγιζε επιπόλαια τα πιο κοινά συναισθήματα.

Οι κουβέντες ήταν για τα καθημερινά: το πρωτάθλημα, ένα αυτοκίνητο που χάλασε, ένα τηλεοπτικό σήριαλ. Ελάχιστες ήταν στοιχειωδώς θεωρητικές, με το χειρισμό των όρων τους μάλιστα συχνά λανθασμένο. Και να που ακριβώς αυτή τη σχεδόν τυχαία γλώσσα ένιωσε η Νάντια ως το μεγάλο εμπόδιο ανάμεσα στην ίδια και τον κόσμο του φαστφούντ. Κάτι παραπάνω.: την ένιωσε ως παγίδα. Οι αδρές, ανεπεξέργαστες λέξεις, που δεν είχαν σκοτώσει τελείως το πράγμα που τις γέννησε ή που ο φόνος του ήταν ακόμα φρέσκος,  θα μπορούσαν σε άλλες συνθήκες να γίνουν κοφτερές, μαχαίρια.

Προσπάθησε φιλότιμα να νιώσει, πέρα από τις λέξεις, κάτι από την αύρα της ένωσης. Από τις διαθέσεις και τις επιθυμίες, την αρμονία και τους φόβους. Προσπάθησε πολύ, μα δυσκολευόταν. Αγνοούσε τον κώδικα.

 Και τότε συνέβη. Μέσα στη ζεστασιά της σάλας. Συνέβη μόλις μίλησε ο Άγγελος. Όχι αμέσως μόλις μίλησε, σε λίγο. Καθώς την έβαλε σιγά σιγά στην κουβέντα, μιλώντας τη γλώσσα της και αρχίζοντας να την πλέκει με τη γλώσσα των άλλων. Λέξη τη λέξη, φράση τη φράση, δομή τη δομή. Σε προτάσεις που την ενάργεια και τη ζωντάνια τους η Νάντια για πρώτη της φορά συναντούσε.

Δεν ήταν που ο Άγγελος, εκείνη τη στιγμή, ήταν ο μόνος με τον οποίο μπορούσε να κουβεντιάσει. Πολύ λιγότερο, δεν ήταν που λειτούργησε ως μεσολαβητής ανάμεσα σε αυτήν και στον κόσμο του φαστφούντ. Αυτό που αναπάντεχα τη συνεπήρε, που σαν αποκάλυψη το ένιωσε για πρώτη φορά στη ζωή της,  ήταν η απόλαυση της επικοινωνίας ανάμεσα σε ανθρώπους  που μπορούν να σκεφτούν θεωρητικά. Που σε δύσκολες στιγμές ακουμπάνε μαζί σ’ ένα πουπουλένιο μαξιλάρι, αιωρούμενο πάνω από τον κόσμο των μη προνομιούχων: το πουπουλένιο μαξιλάρι της μόρφωσης.

Εκδόσεις Εστία

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s