Υποψίες (από τους «Εθελοντές»).

monachus_monachus_zante

Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο δεν ήταν κάποιο περιφραγμένο πάρκο, ήταν το ίδιο το νησί και η θάλασσά του με τα ερημονήσια της, σε μια έκταση μετρημένη σε χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και χωρισμένη σε ζώνες. Στις πιο αυστηρές οι αρμόδιοι απαγόρευαν κάθε δραστηριότητα, ενώ στις άλλες εφάρμοζαν προγράμματα Αειφορικής Διαχείρισης Θαλασσίων Πόρων.

Ο πιο διάσημος κάτοικος του Πάρκου ήταν, όσο ζούσε, ο Ιάσονας. Σύχναζε στη μικρή παραλία του με τη λίγη άμμο στη μέση και τα βράχια στην άκρη της. Λίγο πιο πέρα βρισκόταν, κρυμμένη από τα αδιάκριτα βλέμματα, η σπηλιά του. Εκεί κοντά τον είχαν πρωτοβρεί. Μια φώκια – καλόγερο, μοναχική και περήφανη, χωρίς μαμά. Χωρίς κανένα στον κόσμο.

Ο Χάρης κατέβηκε στην παραλία εύκολα. Όπως είχε πει η Μαρία, το κύμα εκεί έκοβε αρκετά. Η θάλασσα του έδωσε την εντύπωση ότι σ’ αυτό το σημείο της κάθε ζωή στα σπλάχνα της είχε πεθάνει. Δίπλα σε μια συστάδα από πέτρες που έπαιζε το ρόλο μνήματος διακρινόταν ένας τύμβος. Από κάτω βρισκόταν θαμμένος ο Ιάσονας.

Στάθηκε μπροστά στο βουναλάκι την άμμο, προσπάθησε να συλλάβει το νόημα ενός τέτοιου φόνου. Θα το κατανοούσε αν ήταν οι ψαράδες, μα κάτι του έλεγε ότι οι ψαράδες  δεν θα άφηναν το κουφάρι πίσω τους, θα έπαιρναν τη φώκια μαζί τους. Αυτός που το έκανε ήθελε η φώκια να βρεθεί.  Ήθελε να τονιστεί η συμβολική σημασία του Ιάσονα: ο Ιάσονας νεκρός, η οικολογία κινδυνεύει.

Η ελάχιστη πείρα που αθέλητα, λόγω ανατροφής, είχε αποκτήσει τον έκανε να μουρμουρίσει προβοκάτσια μου μυρίζεται. Κι ο τάφος αυτός (γελοίος τάφος, ανάξιος ενός περήφανου θαλασσινού ζώου) ήταν σαν να συνέχιζε την προβοκάτσια: η οικολογία κινδυνεύει, να μην το ξεχνάτε ποτέ.

Στο χώρο βασίλευε ησυχία κι ο ήλιος είχε αρχίσει να καίει. Μια περίεργη αίσθηση κυρίευσε τον Χάρη, πως από στιγμή σε στιγμή η φώκια, τεράστια και καλοσυνάτη, θα εμφανιζόταν  από τη θάλασσα δίπλα στους βράχους. Θυμήθηκε τις αφηγήσεις για το πώς είχε βρεθεί το κουφάρι. Μοιραία θυμήθηκε τον Άλεξ, που είχε πάει στη Νέα Ορλεάνη. Τώρα έπρεπε να πάει στη Νέα Ορλεάνη;

Επιστρέφοντας στο λιμάνι διέκρινε δυο φιγούρες που περπατούσαν δίπλα δίπλα στην άκρη της προκυμαίας. Δυο γνώριμες φιγούρες. Καταμεσήμερο έμοιαζαν να λιώνουν στο φως.  Ποια ελληνοτουρκική συνωμοσία εξυφαινόταν στο έρημο εκείνη την ώρα λιμάνι ανάμεσα στη Μαρία και την Εσινέ;

Η φωτογραφία είναι από εδώ

Δείτε τη monachus monachus σε 4 video εδώ

  (Οι Εθελοντές κυκλοφορούν από τα Ελληνικά Γράμματα ).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s