Η θάλασσα (από το Μαχαίρι στην μπότα)

shell_no_1-19281

Οι φίλοι μου κι εγώ ήρθαμε ως εδώ από τη θάλασσα, τη μεγάλη και πλατιά, που δεν την έχουν ακόμα εξαντλήσει. Αιώνες πίσω μας ναυάγια και ωδές, αγάπες κοιμισμένες και πράγματα παλιά, μας περιμένουν κάθε νύχτα να γυρίσουμε σ’ ένα άσπρο σπίτι σιωπηλό κάτω απ’ τα κύματα. Μια μουσική από πηλό και μέταλλο μας συνοδεύει από τη γέννησή μας, ενώ σπασμένα χάδια στα πρόσωπα βάφουν με άστρα τα δάχτυλά μας. Αυτά τα λόγια θα μπορούσαν βέβαια να είναι ένας υπαινιγμός για τον τόπο όπου γεννήθηκα. Ένα νησάκι, ας πούμε, ξεχασμένο, δυο χούφτες χώμα για τα πόδια και τα χέρια μου κι ένα μαρμάρινο χαμόγελο χαμένο απ’ τον παλιό καιρό κάτω απ’ την άμμο του βυθού. Αλλά καθώς εγώ γεννήθηκα στην Αθήνα, το σιωπηλό και πράσινο νερό που μια βραδιά θα με δεχτεί, δυο χούφτες χώμα πίσω στο βυθό μου, δεν είναι παρά ο θάνατος. Αυτός που θα ‘ρθει όλος αγάπη κι αγκαλιά, ύστερα από αρκετό, όπως ελπίζω, χρόνο. Χρόνο για να σας πω μια καλημέρα και δυο απλές κουβέντες, όπως κρυώνω, πρόσεχε πού πατάς ή σ’ αγαπώ.

Το ποστ είναι απάντηση στο σχόλιο του Νυχτερινού στο προηγούμενο ποστ.

Το Μαχαίρι στην μπότα είναι πια ελεύθερο δικαιωμάτων (φαντάζομαι!) και κανονικά θα σας το ανέβαζα ολόκληρο, αλλά δεν το έχω ηλεκτρονικά. Οι λύσεις είναι ή πληκτρολόγηση από την αρχή ή σκανάρισμα σελίδα σελίδα και μετατροπή. Προτιμώ την πρώτη για να του κάνω και μια αναθεώρηση, αλλά δεν έχω το χρόνο. Πάντως, θα το φτιάξουμε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s