Οι εθελοντές (απόσπασμα).

kc579starfish-posters

Η Μαρία αποδείχτηκε εχθρός του ήλιου. Στην παραλία τύλιγε το πρόσωπό της και το μισό της σώμα, από τη μέση και πάνω, με ένα παρεό με σταμπωτά όστρακα. Κάθε πρωί μόλις ξυπνούσε μετρούσε σχολαστικά τα χρήματά τους, που ως επί το πλείστον ήταν του Χάρη, και κατέγραφε στην ατζέντα της τα μέχρι εκείνη τη στιγμή προσωπικά τους έξοδα. Όσο για τη σωματική τους επαφή, σύντομα περιορίστηκε στο αντηλιακό που ο Χάρης τη βοηθούσε να απλώσει και στο αναγκαστικό τους αγκάλιασμα πάνω στο νοικιασμένο μηχανάκι.

Μετά τις δύο πρώτες μέρες ο Χάρης κουράστηκε από τη φλυαρία της, που δεν έλεγε να κοπάσει, καθώς περίμενε, γεμάτη ένταση, την άφιξη των υπόλοιπων συνέδρων. Ο ίδιος προσπαθούσε να χαλαρώσει ατενίζοντας το τοπίο και κάνοντας πως ακούει τα σχέδια που κατέστρωνε εκείνη. Μέχρι που κατάλαβε ότι η φλυαρία της δεν ήταν παρά κάλυψη, για το συναίσθημα που της γεννούσε (που και στους δυο τους γεννούσε) η θάλασσα.

Και οι ακτές από λάβα.

Και τα παλιά λατομεία.

Και πάνω από όλα το φ ω ς.

Που κανονικά έτσι όπως ήταν διάχυτο, αναδυόμενο όχι μονάχα από την ατμόσφαιρα μα κι από τους όγκους των σπιτιών κι από τη στίλβη του νερού ως τον ορίζοντα, είχε τη δύναμη να αφαιρεί από το τοπίο όλο του το βάρος. Μα που για τη Μαρία και τον Χάρη ήταν, ως προς αυτή του τη δύναμη, ακυρωμένο.

«Δεν τα αφήνουν τα ζωάκια, λέω εγώ, στην ησυχία τους;», ξέσπασε τελικά ο Χάρης μια μέρα.

Απροσδόκητα η Μαρία συμφώνησε. Έπειτα παρέμεινε ασυνήθιστα σιωπηλή, σκαλίζοντας μηχανικά την άμμο.

Μια νύχτα κατέβηκαν με το μηχανάκι στην πιο διάσημη ακτή του νησιού: κάτασπρα βράχια σμιλεμένα από τους ανέμους και τίποτε άλλο, η θάλασσα μονάχα που βούιζε στις σπηλιές. Εκεί έκαναν έρωτα ύστερα από καιρό. Η νύχτα έμοιαζε γεμάτη από την ανάσα αγαθών πλασμάτων, που θα έβγαιναν σε λίγο από το σκοτάδι για να σταθούν κοντά τους. Πλασμάτων που ζούσαν εκατομμύρια χρόνια σ’ αυτά τα νερά. Σε μια στιγμή, ο Χάρης νόμισε ότι κρατούσε στα χέρια του μια άλλη γυναίκα, μια γυναίκα με τη μυρωδιά μιας πολύ παλιάς θάλασσας και την αφή απολιθωμάτων που ζωντάνευαν κάτω από τα δάχτυλά του.

rams_head_white_hollyhock_little_hills_nm-1935

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s